fbpx

Zatajenje bubrega

Abeceda bolesti

Zatajenje bubrega može biti akutno ili kronično. Praćeno je smanjenim izlučivanjem mokraće i postupnim slabljenjem bubrežne funkcije.

Zatajenje bubrega može biti akutno ili kronično. Akutno zatajenje bubrega je klinički sindrom obilježen brzim i jakim smanjenjem bubrežne filtracije sa smanjenim izlučivanjem mokraće. Kronično zatajenje bubrega predstavlja dugotrajno, progresivno slabljenje bubrežne funkcije.

Uzrok bolesti

Akutno zatajenje bubrega nastaje zbog ishemične ili toksične lezije koja djeluje na krvne žile bubrega, glomerule ili tubule. Kronično zatajenje bubrega je posljedica svakog stanja koje uzrokuje disfunkciju bubrega (dijabetička nefropatija, glomerulopatije, arterijska hipertenzija, dijabetes tipa 2).

Simptomi

  • Akutno zatajenje bubrega je praćeno mučninom, povraćanjem i malaksalošću koji uzrokuju poremećaj tekućine, elektrolita i acidobazne ravnoteže. Zanemare li se prisutni simptomi, mogu napredovati do mioklonih trzajeva, konvulzija i kome.
  • Simptomi kroničnog zatajenja bubrega uključuju umor, malaksalost, mučninu, povraćanje, stomatitis (upala usne šupljine), disgeuziju (poremećaj okusa), nikturiju (noćno mokrenje), mišićne trzaje i grčeve, retenciju tekućine, pothranjenost i anoreksiju, gastrointestinalne ulceracije i krvarenja, perifernu neuropatiju i konvulzije.

Dijagnoza

Dijagnoza se postavlja na temelju anamneze, fizikalnog pregleda, karakterističnih laboratorijskih nalaza krvi i mokraće. Za utvrđivanje dijagnoze važni su i ultrazvuk (UZV) i kompjutorizirana tomografija (CT) bubrega te biopsija bubrega.

Prognoza bolesti

Akutno zatajenje bubrega je moguće liječiti, no bez obzira na dijaliznu terapiju, postotak preživljavanja ostaje oko 60%. Kronično zatajenje bubrega ima lošiju prognozu bolesti. Stanje se postepeno pogoršava, čak i kad osnovna bolest više nije aktivna.

Liječenje

Liječenje je usmjereno na uzrok, a uključuje medikamentnu terapiju, hidroelektrolitsku kontrolu, dijetu sa strogim unosom proteina i dijalizu. Hemodijaliza je najčešći oblik liječenja bolesnika s terminalnim zatajenjem bubrega kada je očuvano još samo 10-15% zdrave bubrežne funkcije.


Newsletter